Πού πήγες και τρύπωσες;
Την Τρίτη 14 Ιουλίου τρυπώσαμε σε εργαστήρια καλλιτεχνών και παρατηρήσαμε πως γεννιέται ένα έργο τέχνης. Πώς ήταν το εργαστήριο του Φειδία, το ατελιέ του Ροντέν, του Πικάσο, του Βερμέερ, του Τζακομέτι… κ.α.
Σε ένα παιχνίδι αντιστοίχισης συνδέσαμε το έργο με το αντίστοιχο ατελιέ του καλλιτέχνη και ψάξαμε στα βιβλία τέχνης της βιβλιοθήκης να εντοπίσουμε στοιχεία για τους καλλιτέχνες και τα έργα τους.
Πάμπλο Πικάσο
«Μη σε τρομάζει η ακαταστασία που βασιλεύει σ’ αυτό το δωμάτιο. Είναι ένα από τα ατελιέ μου. Είχα πολλά: στη Βαρκελώνη, στο Παρίσι, στο Νότο της Γαλλίας. Ήταν όλα πλημμυρισμένα από παράξενα αντικείμενα. Αλίμονο σ’ όποιον τολμούσε να τ΄ αγγίξει, θ’ άναβα από θυμό! Για ποιο λόγο; Θα σου εξηγήσω. Εμείς οι ζωγράφοι έχουμε όλοι και μια πλευρά ρακοσυλλέκτη! Μας αρέσει να μαζεύουμε γύρω μας ένα σωρό μικροπράγματα που ίσως στους άλλους φαίνονται άχρηστα. Ποιος ξέρει, όμως; Όλα αυτά τα πράγματα μπορεί να μένουν χρόνια σε μια γωνιά και να σκονίζονται χαμένα πίσω από μια στοίβα βιβλία ή κρυμμένα από τους πίνακες. Κι εκεί που τα ‘χουμε ξεχάσει, κάποια μέρα πέφτουν τυχαία στα μάτια μας και μας μαγεύουν. Τότε, τους ξαναδίνουμε ζωή σε μια ζωγραφιά. Όλα τα αντικείμενα, ακόμα και τα πιο απρόοπτα, ακόμα και τα πιο φθαρμένα, μπορούν να μας εμπνεύσουν: το μπουρί μιας σόμπας, ένα σπασμένο κανάτι, το πανέρι του ψωμιού, ένα βότσαλο από μια παραλία, ένα παιχνίδι, ένα πακέτο τσιγάρα, ένα εργαλείο κηπουρικής. Πότε το σχήμα τους μας φαίνεται παράξενο, θυμίζει ξαφνικά κάποιο πρόσωπο ή κάποιο ζώο, πότε το χρώμα ή το υλικό τους κάτι μας φέρνει στον νου. Για ένα ζωγράφο, όλα τα αντικείμενα έχουν ζωή.»
Μια Κυριακή με τον Πικάσο/ Florian Rodari, εκδ. Άμμος
Πάουλ Κλέε
«Κάθε πρωί, μόλις ξυπνούσε ο ζωγράφος Πάουλ Κλέε έπαιζε βιολί. Κάτι πολύ παλιές κι όμορφες μελωδίες. Μετά, στρωνόταν να ζωγραφίσει. Μέσα στο εργαστήρι του είχε πάνω από δέκα καβαλέτα, κι απάνω τους μισοτελειωμένους διάφορους πίνακες. Ζωγράφιζε τότε λίγο απ’ τον ένα, λίγο απ’ τον άλλο, ανάλογα με την έμπνευσή του. Μεταχειριζόταν τα χρώματα σαν ήχους μουσικής και ζωγράφιζε λες και μόνος του είχε επινοήσει τη ζωγραφική, με τον ενθουσιασμό του παιδιού που δοκιμάζει, πρώτη φορά, να παίξει με τα χρώματα.»
Το νησί με τα μαγικά τετραγωνάκια : το περιπετειώδες ταξίδι ενός ναύτη, στη φανταστική χώρα του Πάουλ Κλέε/ Πίνιν Κάρπι, εκδ. Οδυσσέας
https://kalivialibrary.gr/nea-kai-ekdiloseis/poy-piges-kai-tryposes
